7,62 mm kbkg wz. 60

7,62mm karabinek-granatnik wz. 60 (7,62mm kbkg wz. 60).

Historia konstrukcji.

7,62mm kbkg wz. 60. Potocznie przez żołnierzy nazywany „GN-em” to, co należy podkreślić polski karabinek automatyczny, stanowiący jednocześnie wyrzutnię granatów nasadkowych. Został skonstruowany na bazie 7,62 mm kbk AK,  które od 1957 roku były podstawowym produktem Radomskiej „11-ki” czyli ówczesnych Zakładów Metalowych im. gen. „Waltera”. Karabinki w „Łuczniku” a właściwie Oddziale Badawczo Rozwojowym fabryki (OBR) modernizowano, tuningowano oraz ulepszano w ramach prac radomskich konstruktorów. W wyniku tych prac powstały 7,62 mm AK, kbk AKM, kbk AKMs oraz ich liczne odmiany. Jedną z tych konstrukcji przedstawiamy Wam niżej.

Opis przygotowania kbkg wz. 60 do miotania granatów nasadkowych.

Adaptację bazowego karabinka AK przeprowadzili Leon Chodkiewicz i Stanisław Dwojak na podstawie radzieckiego karabinka AK. Prace koncepcyjne nad kbkg wz. 60 rozpoczęto pod koniec lat 50-tych, karabinek wprowadzono do uzbrojenia na początku lat 60-tych. Chociaż, co interesujące, niektóre bardzo ciekawe i rzadkie egzemplarze „przedprodukcyjne” datowane są na 1958 – 1959 rok.

Karabinek-granatnik wz. 60 /kbkg wz. 60/ w odróżnieniu od bazowej konstrukcji posiada możliwość wystrzeliwania bądź będąc bardziej precyzyjnym – miotania granatów nasadkowych.

Widok kbkg (s) wz. 60 – nie wprowadzony do produkcji (góra) i produkowanego seryjnie kbkg wz. 60 (dół).

Celem powstania konstrukcji nie było zastąpienie oryginału a rozszerzenie jego funkcji, umożliwiając jednemu żołnierzowi w drużynie miotanie granatów nasadkowych z jednoczesnym zachowaniem funkcji strzelca.

Rys. Opis i wizualizacja postaw strzeleckich do miotania granatów nasadkowych.

Strzelanie z kbkg wz. 60 granatem F-1N-60. Wczesne lata 70 te. Na uwagę zasługuje technika kontrolowania celownika kątowego – cieczowego i strzelanie kciukiem. Brak ochronników słuchu i wzroku – co w tamtym czasie było standardem :). Nadesłał Pan Piotr TYL.

Strzelanie z kbkg wz. 60 granatem PGN-60. Wczesne lata 70 te. Uwagę zwraca sposób przygotowania stanowiska przy użyciu darniny wykopanej za pomocą łopatki piechoty. Celowanie przez przyjęty do produkcji celownik mocowany na podstawie przeziernika karabinka. Brak ochronników słuchu i wzroku – co w tamtym czasie było standardem :). Nadesłał Pan Piotr TYL.

Zasada działania i szczegóły konstrukcyjne.

Karabinek-granatnik wz. 60 posiada drewniany chwyt pistoletowy, drewniane łoże, drewnianą nakładkę na rurę gazową oraz stałą kolbę drewnianą zakończoną gumową stopką / amortyzatorem. Wcześniejsze wersie posiadały kolbę, chwyt i nakładkę z drewna. Późniejsze ze sklejki. W celu zamontowania gumowej stopki / amortyzatora na bocznych płaszczyznach kolby zainstalowano stalowe gniazda służące do połączenia z paskami podtrzymującymi gumową nakładkę kolby / amortyzator. Próbowano również skonstruować odmianę kbkg z metalową kolbą składaną, taką samą jak w AKS, jednak została ona wycofana ze względu na niewystarczającą wytrzymałość kolby składanej podczas strzelania granatami nasadkowymi.

Obowiązująca w latach 60 nazwa PMK – Pistolet Maszynowy Kałasznikowa – przygotowany do miotania granatów.

PMK widok ogólny.

Karabinki granatniki wyposażone w składana kolbę nie wyszły poza fazę badawczo rozwojową. Wykonano niewielką ilość gotowych egzemplarzy. Co ciekawe różniących się drobnymi elementami konstrukcyjnymi urządzenia powrotnego, zaworu gazowego od modelu wprowadzonego do seryjnej produkcji.

PMK / kbkg wz. 60. Ostatecznie koncepcja kolby składanej nie weszła do realizacji.

Kolba składana nie różniła się niczym od kolby kbk AKS. Do jej stopki również przewidziano możliwość szybkiego montażu gumowego amortyzatora.

Na początku lat 70-tych skonstruowano natomiast karabinek-granatnik wz. 60/72 wyposażony w drewnianą kolbę odejmowaną.

Kolba odejmowana wykonana ze sklejki posiadała takie same gniazda montażowe do podtrzymywania gumowego amortyzatora jak kolba stała. W przedniej części wzmocniona została metalowym okuciem, które współpracowało z odpowiednim gniazdem komory zamkowej kbkg wz. 60/72. Dodatkowo w miejscu gdzie standardowa kolba stała mocowana jest do szkieletu wkrętami wykonano zamki szybko rozłączne sprężynowe. Zamki mają przyciski i zatrzaski. Zatrzaski współpracują z otworami mocowań w tylnej części komory zamkowej.

Kolba kbkg wz. 60/72. Sklejka zastąpiła lite drewno. Widoczne zamki do szybkiego łączenia z tylcem komory zamkowej.

Karabinek-granatnik wz. 60/72 wyposażony został również w inny, zmodernizowany celownik montowany na przewodzie lufy nad podstawa muszki. Celownik wykonany z blachy stalowej o profilu zamkniętym posiadał oznaczenia skali i krzywki do szybkiego celowania różnymi typami granatów oraz suwak i podziałkę do celowania dokładnego. W tym celu modernizacji dokonano również w noszaku, zamieniając kieszonkę przeznaczoną do pomieszczenia starego typu celownika obejmami do zamocowania celownika nowego typu.

Widok celowników. Od lewej eksperymentalny "przedprodukcyjny, do karabinka-granatnika wz. 60, do karabinka-granatnika wz. 60/72.

Widok celowników. Od lewej: eksperymentalny „przedprodukcyjny, do karabinka-granatnika wz. 60, do karabinka-granatnika wz. 60/72.

Urządzenie powrotne posiada zatrzask zapobiegający spadaniu pokrywy komory zamkowej podczas strzelania granatami nasadkowymi. Co ciekawe wersje „przedprodukcyjne” nie posiadały zatrzasku pokrywy komory nabojowej. Lufa z chromowanym przewodem oraz czterema bruzdami o skoku 240 mm zakończona jest gwintem oraz specjalnym podtoczeniem ułatwiającym montaż nasadki do miotania granatów nasadkowych. Lufa kbkg, z uwagi na poddawanie jej oddziaływaniu zwiększonego ciśnienia, jest nieznacznie grubsza od lufy zwykłego karabinka kbk, tym samym jest bardziej żywotna. Przyrządy celownicze składają się z celownika krzywkowego ze szczerbinką oraz muszki w półotwartej osłonie, celownik posiada nastawy od 100 m do 800 m (co 100m).

Widok różnic konstrukcyjnych karabinka kbkg (s) wz. 60 serii przedprodukcyjnej” oraz produkowanej seryjnie broni kbkg wz. 60. Zatrzask pokrywy komory zamkowej, urządzenia powrotnego, broni badawczej nie różniący się niczym od zwykłego urządzenia karabinka AK. Zatrzask komory zamkowej, urządzenia powrotnego broni seryjnie produkowanej wyposażony w dodatkową blokadę. Zatrzaski tego typu spotkac można w 5,45 mm KBS TANTAL, ONYX oraz 5.65 mm kbs BERYL i MINI BERYL.

Wylot lufy kbkg wz. 60. Widoczne wyraźne stoczenie krawędzi mające na celu łatwiejszy montaż / nakręcenie urządzenia służącego do miotania granatów nasadkowych. Widoczny również zmieniony konstrukcyjnie – powiększony zatrzask nakrętki zabezpieczającej gwint. Powiększenie miało na celu swobodne operowanie zatrzaskiem.

Tak samo jak pierwowzór 7,62mm karabinek-granatnik wz. 60 działa na zasadzie odprowadzania gazów prochowych przez boczny otwór w lufie. Części i podzespoły wewnętrzne karabinka- granatnika wz. 60 są takie same jak w bazowym odpowiedniku. Można nawet stwierdzić, że są wymienne. Broń posiada zamek z dwoma ryglami ryglowany poprzez obrót w prawo, po wystrzeleniu z magazynka ostatniego naboju zamek nie zatrzymuje się w tylnym położeniu. Zastosowano frezowaną, oksydowaną na czarno komorę zamkową (taka jak w AK typ III), po prawej stronie karabinka znajduje się wycięcie dla ruchomej podczas strzelania rękojeści suwadła. Karabinek posiada mechanizm spustowy umożliwiający strzelanie ogniem pojedynczym i ciągłym oraz mechanizm uderzeniowy z kurkiem zakrytym. Dźwignia przełącznika rodzaju ognia pełniąca również funkcję bezpiecznika znajduje się po prawej stronie komory zamkowej. Położenie górne powoduje zabezpieczenie broni unieruchamiając spust oraz uniemożliwiając przeładowanie poprzez zasłonięcie tylnej części wycięcia dla rączki zamkowej i okna wyrzutowego, położenie dolne umożliwia strzelanie ogniem pojedynczym, natomiast położenie pośrednie strzelanie ogniem ciągłym.

Źródło: https://imgur.com/gallery/HWnZ5

Nowością odróżniająca karabinek-granatnik wz. 60 od karabinka AK jest komora gazowa / przewód skośny z wbudowanym dwu pozycyjnym regulatorem gazowym. Nastawa „O” regulatora gazowego przeznaczona jest do prowadzenia ognia „zwykłymi” nabojami z pociskiem – broń zasilana jest radzieckim nabojem pośrednim 7,62×39 mm. Karabinek zasilany jest przy wykorzystaniu dwurzędowego magazynka łukowego z dwurzędowym wyprowadzeniem o pojemności 30 naboi (taki sam jak do AK i AKM) wykonane ze stali. Spotykane są również magazynki wykonane ze stopu aluminium oraz tworzywa sztucznego zarówno nylonu / plastiku jak i bakelitu. Broń może być również zasilana z magazynków od RPK (dwurzędowe łukowe o pojemności 40 naboi oraz bębnowe na 75 naboi).

Widok poglądowy na magazynki różnej pojemności. Pierwszy z lewej magazynek na 10 szt. naboi specjalnych.

Posiada skrócony podajnik i wspawany ogranicznik uniemożliwiający załadowanie naboju z pociskiem.

Nastawa „Z„, zaworu gazowego, odcina dopływ gazów prochowych do komory gazowej, co powoduje wzrost ciśnienia gazów prochowych wewnątrz przewodu lufy i umożliwia wystrzeliwanie granatów nasadkowych. Do miotania granatów nasadkowych wykorzystuje się pozbawiony pocisku nabój UNM wz. 43/60 (Uniwersalny Nabój Miotający). Nabój UNM w porównaniu do naboju ćwiczebnego (ślepego) posiada wzmocniony ładunek miotający wykonany z innego gatunku prochu – WUFL. Wierzchołek naboju, w celu odróżnienia go od naboju ślepego wz. 43 lakierowany był na biało. Do zasilania broni nabojami miotającymi UNM wz. 43/60 wykorzystuje się dwurzędowy magazynek łukowy z dwurzędowym wyprowadzeniem o pojemności 10 naboi. Jest to magazynek stalowy z przetłoczeniami, wewnątrz magazynka do jego przedniej ścianki przymocowano stalową płytkę która uniemożliwia załadowanie naboi z pociskiem.

Widok różnic konstrukcyjnych pokrętek zaworów gazowych. Starego typu gładkie. Nowego typu z wycięciem. Zwraca uwagę różnica w położeniu roboczym i różnica oznaczenia położenia roboczego.

W karabinkach serii „przedprodukcyjnej” lub badawczo – rozwojowej motylek – pokrętka zaworu odcinającego dopływ gazów prochowych do komory gazowej wykonana jest w inny sposób. Nie posiada charakterystycznego wycięcia. Ale najbardziej istotne jest, że oznaczenia „O” i „Z” naniesione na powierzchni przewodu skośnego karabinka „przedprodukcyjnego” zamienione są miejscami w stosunku do tych samych oznaczeń broni produkowanej seryjnie. Co za tym idzie zawory wczesnej serii różnią się od zaworów wykonywanych w późniejszym okresie.

Umożliwienie celowania granatami nasadkowymi uzyskano przez zastosowanie szybko dołączalnego celownika ramkowego wyposażonego w skalę odległościową 50, 75, 100 m i skalę kontową od 100 m do 240 m. Celownik montuje się poprzez zaciśnięcie śruby z „motylkiem” w miejscu osi ramienia celownika / szczerbinki  karabinka na podstawie celownika. Wyboru wskazania odległości dokonuje się na skali a celowanie odbywa się albo przez przeziernik celownika albo za pomocą wahliwej poziomicy z cieczą współpracującej ze skalą kontowo – odległościową celownika.

Celownik starego typu przeznaczony do karabinka kbkg wz. 60. Mocowany za pomocą, występu i śruby zaciskającej się w obejmach osi obrotu ramienia celownika karabinka na podstawie celownika.

Widoczne różnice w wykonaniu oznaczeń celowników.

Karabinki produkowane od 1970 r. wyposażone były w zmodyfikowany celownik montowany na przewodzie lufy, na podstawie muszki oznaczony jako celownik uniwersalny wz. 70.

Tak kbkg wz. 60 wyposażony w zmodernizowany celownik, prezentuje sylwetkę kbkg wz. 60/72.

Zmodernizowany celownik posiada 3 opisane podziałki do miotania granatów F-1N-60, KGN, PGN-60. Dodatkowo na bocznych płaszczyznach suwaka celownika wykonano 4 krzywki umożliwiające natychmiastowe miotanie granatów KGN, F1N na żądana odległość.

Celownikiem, który ostatecznie nie wszedł do produkcji był celownik „eksperymentalny”. Celownik mocowany był zaciskiem w kształcie „rozciętej 8 – ki”, zaciskanej za pomocą śruby na przewodzie lufy i rurze gazowej. W położeniu roboczym miał znajdować się po lewej stronie broni. Wyposażony był w muszkę i 3 szczerbiny, z których środkowa stanowiła zasadniczy celownik a 2 pozostałe umieszczone po prawej i lewej stronie miały służyć do nanoszenia poprawek na wiatr boczny / ruch celu. Ruchome ramię celownika współpracowało z pierścieniem na którym oznaczone były piktogramy rodzajów granatów a na zewnętrznym obwodzie skala celownicza. Dodatkowo ramię wyposażone było w poziomicę z cieczą ułatwiająca celowanie.

Widok detali konstrukcyjnych celownika „eksperymentalnego”.

Widok celownika „eksperymentalnego” zamocowanego na kbkg wz. 60.

Do miotania granatów nasadkowych wykorzystywano „urządzenie” w postaci wykonanej ze stali rury grubościennej nakręcanej na zewnętrzny gwint lufy. Urządzenie posiada przetoczenia zmieniające jego średnicę zewnętrzną powodujące uszczelnienie układu, mające na celu maksymalne wykorzystanie siły gazów prochowych. Ponadto w części tylnej jest radełkowane w celu ułatwienia nakręcania na lufę przez strzelca. W miejscu tym znajduje się płaska sprężyna, utrzymująca nałożony granat stabilnie na urządzeniu miotającym oraz podfrezowania pod klucz płaski. Urządzenie nakręcało się palcami dłoni na przewód lufy a do dociśnięcia i/lub odkręcenia służył specjalny klucz płaski.

powiększony zatrzask / ustalacz nakrętki zabezpieczającej zewnętrzny gwint lufy pozwala na swobodne operowanie w celu przygotowania kbkg wz. 60 do miotania granatów nasadkowych.

Wyposażenie dodatkowe.

Do przenoszenia wyposażenia dodatkowego przeznaczony był noszak – pokrowiec brezentowy, sztywny. Noszak nazywany przez żołnierzy „piórnikiem”posiadał taśmę ramieniową z poduszką zwiększającą komfort noszenia na ramieniu oraz taśmą biodrową służąca do unieruchomienia pokrowca w pozycji marszowej / bojowej.

Pokrowiec służył do przenoszenia wyposażenia dodatkowego w postaci urządzenia wylotowego, klucza, celownika, gumowego amortyzatora kolby, magazynka. Ponadto w w pokrowcu było miejsce na 5 granatów nasadkowych (2 x PNG-60 i w zależności od potrzeb 3 x  F-1N60  ( zamiennie: 3 x KGN, 3 x CGN , 2 xDGN).

Wnętrze pokrowca wyposażone jest w specjalnie zaprojektowane kieszonki i przegrody oraz metalowe obejmy utrzymujące całe wyposażenie w należytym porządku.

Powyżej widok kieszonki celownika, pokrowca starego typu. Poniżej widok mocowań celownika, pokrowca nowego typu.

W pokrowcach produkowanych po 1970 dokonano modernizacji , zamieniając kieszonkę przeznaczoną do pomieszczenia starego typu celownika obejmami do zamocowania celownika nowego typu.

Granaty nasadkowe.

Rysunek. Wizualizacja granatów nasadkowych i kolorystyka oznaczeń identyfikujących. Źródło: http://docplayer.pl/52908359-Przeglad-sil-zbrojnych.html

7,62mm karabinek-granatnik wz. 60 może miotać polskie granaty nasadkowe F-1N60, KGN, PNG-60, CGN oraz DGN. Konstrukcja granatów nie przewidywała wyposażenia ich w pułapkę kulową, dlatego też można je wystrzelić jedynie przy pomocy naboju miotającego UNM wz. 43/60. Wykorzystanie naboju z pociskiem do wystrzelenia granatu nasadkowego może zakończyć się wybuchem granatu na lufie karabinka.

F-1N60 to odłamkowy granat nasadkowy skonstruowany na podstawie radzieckiego obronnego granatu ręcznego F-1. Granat F-1N60 wyposażony jest w głowicę zawierającą 60 g trotylu oraz zapalnik bezwładnościowy DC-1. Granat posiada nacinaną zewnętrznie skorupę, dlatego też jego wybuch zamiast kontrolowanej fragmentacji powoduje w praktyce niewielką liczbę dużych odłamków.

Wysokość – 260 mm; Średnica – 60 mm; Waga – 780 g; Waga materiału wybuchowego – 60 g; Materiał wybuchowy – trotyl; Zapalnik – bezwładnościowy DC – 1; Zasięg – 240 m.

KGN Następca granatu F-1N60. KGN to odłamkowy granat nasadkowy wyposażony w głowicę zawierającą 65 g trotylu i heksogenu. Granat posiada zapalnik bezwładnościowy DC-1. Masa granatu wynosi 460 g, prędkość początkowa 65 m/s, zasięg 340 m, natomiast promień rażenia 7 m.

Wysokość – 240 mm; Średnica – 60 mm; Waga – 460 g; Waga materiału wybuchowego – 65 g; Materiał wybuchowy – trotyl + heksogen 50/50; Zapalnik – bezwładnościowy DC – 1; Zasięg – 400 m.

PNG-60 to przeciwpancerny granat nasadkowy z głowicą kumulacyjną. Masa granatu wynosi 580 g, prędkość początkowa 60 m/s, zasięg 100 m, natomiast przebijalność 200 mm jednolitej płyty stalowej.

Wysokość – 400 mm; Średnica – 68 mm; Waga – 580 g; Waga materiału wybuchowego – 230 g; Materiał wybuchowy – trotyl + heksogen 60/40; Zapalnik – bezwładnościowy DC – 1; Zasięg – 100 m.

DGN to dymny granat nasadkowy. Masa granatu wynosi 630g, prędkość początkowa 65m/s, zasięg 200m, czas dymienia około 55 s.

Widok granatu DGN. Źródło: http://odkrywca.pl/granat-cwiczebny-,710987.html

Wysokość – 390 mm; Średnica – 60 mm; Waga – 630 g; Materiał wybuchowy – brak (świeca dymna RDG – 2); Zapalnik – brak (płomień naboju miotającego podpala lont świecy dymnej).

Z granatami DGN współpracowały GRANATY ĆWICZEBNO – POZORACYJNE:

Uniwersalny granat łzawiący UGŁ

Wysokość – 200 mm; Średnica – 50 mm; Materiał kadłuba – karton; Ładunek – lakrymator; Zapalnik – lontowy.

Ćwiczebny granat łzawiący CGŁ

Wysokość – 100 mm; Średnica – 50 mm; Materiał kadłuba – karton; Ładunek – lakrymator; Zapalnik – lontowy.

Granat dymny RDG – 2

Wysokość – 200 mm; Średnica – 50 mm; Materiał kadłuba – karton; Ładunek – masa dymotwórcza; Zapalnik – lontowy.

Petarda – granat

Wysokość – 100 mm; Średnica – 50 mm; Materiał kadłuba – karton; Ładunek – masa pirotechniczna; Zapalnik – lontowy.

Rysunek. Granaty nasadkowe oraz współpracujące z granatem DGN środki pozoracji pola walki. Źródło: Źródło: http://www.t2ws.w.pw/technika_wojskowa/Granaty_polskie_po_1945_roku/Granaty_polskie_po_1945_roku.html

CGN to ćwiczebny granat nasadkowy pozbawiony głowicy z materiałem wybuchowym, natomiast z pustym miejscem na nabój „błysk-dym” imitujący wybuch głowicy bojowej. Masa granatu wynosi 260 g, prędkość początkowa 90 m/s, zasięg 600 m.

Wysokość – 265 mm; Średnica – 54 mm; Waga – 630 g; Materiał wybuchowy – brak (nabój “BŁYSK-DYM”); Zapalnik – bezwładnościowy.

Podsumowanie.

7,62mm karabinek-granatnik wz. 60 jest dość udaną odmianą karabinka AK. Broń wykorzystywana była nie tylko przez Wojsko Polskie, ale również przez północnowietnamską partyzantkę podczas walk z armią amerykańską oraz przez palestyńskich bojowników podczas walk z armią izraelską. Co ciekawe jeden kbkg wz. 60 wykorzystywany przez północnowietnamską partyzantkę wrócił do Polski z pamiątkową tabliczką, według której za jego pomocą zniszczono kilkanaście amerykańskich czołgów, przy czym najprawdopodobniej były to amerykańskie transportery opancerzone. Karabinki pozostawały na wyposażeniu Sił Zbrojnych RP jeszcze w latach 2000 – 2010.

Jakość wykonania broni, precyzja obróbki skrawaniem, jakość powłoki wykończenia, solidność części i akcesoriów świadczy o wysokim poziomie produkcji zbrojeniowej w tamtych latach. Prezentowane karabinki maja juz ponad 50 lat a nie widać po nich postępującego procesu starzenia się.

Chińska ładownica „napierśna” powszechnie wykorzystywana od konfliktu w Wietnamie po czasy współczesne.

Pokrowiec do desantowania. Pokrowiec mieści karabinek ze składaną kolba i jeden magazynek. Widoczna ładownica starego typu ze skórzaną lamówką w kolorze ciemnego brązu, mieszcząca 3 magazynki 30 nabojowe.

wersja

kbkg wz. 60

nabój

7,62×39 mm

prędkość początkowa pocisku

715m/s

energia początkowa pocisku

1990 J

długość lufy

415 mm

długość

1075 mm

masa

4,4 kg bez magazynka

4,73 kg z pełnym magazynkiem na 10

naboi

5kg z pełnym magazynkiem na 30 naboi

magazynek

dwurzędowe magazynki łukowe na 30

oraz 10 naboi

tryby ognia

pojedynczy i ciągły

szybkostrzelność teoretyczna

600 strzałów na minutę

nabój

7,62×39 mm

granat

nasadkowy

F-1N60 KGN PNG-60 DGN

CGN

głowica

odłamkowa odłamkowa kumulacyjna dymna

ćwiczebna

materiał wybuchowy

60 g trotylu 65 g trotylu i

heksogenu

230g brak

brak

zapalnik

bezwładnościowy

DC-1

bezwładnościowy

DC-1

bezwładnościowy

DC-1

brak

brak

prędkość

początkowa

50 m/s 65 m/s 60 m/s 54 m/s

90 m/s

zasięg

200 m 340 m 100 m 200 m

600 m

masa

780 g 460 g 580 g 630 g

260 g

średnica

60 mm 60 mm 68 mm 54 mm

30 mm

długość

260 mm 240 mm 400 mm 390 mm

265 mm

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Żołnierze USMC podczas treningu strzeleckiego gdzieś w Afganistanie. Nadesłał Marcin Lewandowski.

Ponadczasowa wytrzymała konstrukcja. Żołnierze USMC strzelający z 7.62 mm kbk GN – podczas treningu strzeleckiego gdzieś w Afganistanie. Nadesłał Marcin Lewandowski.

 

Specjalne podziękowania dla:

Pana Michała Lubińskiego z firmy WORKS 11 za udostępnienie przedmiotów kolekcji;

Tomka https://www.facebook.com/Qna.photography/ za praktyczne porady i wykonanie większości fotografii.

Większość z przedmiotów przedstawionych w opisie pochodzi z kolekcji SWAT RANGE.

Opis UeS na podstawie: https://pl.wikipedia.org/wiki/Karabinek-granatnik_wz._1960

3 Comments
  • by Bartłomiej Posted 18 kwietnia 2018 16 h 09 min

    Te same magazynki 10 nabojowe i nabój UNM wykorzystywany jest w RWGŁ-3

  • by Robert Posted 18 kwietnia 2018 20 h 27 min

    Bardzo wartościowy tekst. Fachowo

  • by David Posted 18 maja 2018 22 h 26 min

    Świetna recenzja. Dobrze się to czyta. Czekam na kolejne.

Add Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *